Skip to main content

Posts

Showing posts from April, 2022

முருகன் அருள் முன்னிற்கும்

  “ முருகா ” என்றபடி வீட்டுத் திண்ணையில் வந்து அமர்ந்தார் மாரி செட்டியார் .  மத்திய வயதை நெருங்கிவிட்டதால் முகத்தில் சுருக்கங்கள் விழ ஆரம்பித்திருந்தன . காதோரமும் ஓரிரு நரை முடிகள் எட்டிப்பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தன . இருந்தாலும் நீறு பூசிய முகம் அவருக்கு நல்ல களையைக் கொடுத்திருந்தது .  முகத்தின் விழுந்த வியர்வையைத் துடைத்தபடியே “ சாலாட்சி , கொஞ்சம் மோர் கொண்டு வா ” என்று குரல் கொடுத்தார் .  வந்த மோரைக் குடித்துவிட்டு மனைவியின் முகத்தை ஏறிட்டார் “ நாளைக்கு கார்த்திகைல்ல ”  “ ஆமாம் , அதுக்கென்ன மாசா மாசம் வந்துகிட்டுத்தானே இருக்கு ” “ என்ன இப்படிச் சொல்ற , கோவிலுக்குப் போவேணாமா , அர்ச்சனைச் சாமான்லாம் வாங்கிட்டேல்ல ” “ அதெல்லாம் வாங்கியாந்தாச்சு , ஆனா இந்த மட்டுக்கு நான் வரல்ல , சொல்லிப்புட்டேன் ” அவருக்கு முணுக்கென்று கோபம் வந்துவிட்டது “ என்ன பேச்சுப்பேசுற , நம்மளை இந்த நிலைமைல வச்சுருக்கிற முருகனை மாசம் ஒருநாள் கூடப் பாக்க முடியாதா ” “ நல்லா வச்சுருக்கிறான் , உங்க பங்காளிஹ நிலைமை என்ன , உங்க நிலை

தமிழ் அணங்கு என்னும் அபத்தம்

தமிழ்த்தாயை அணங்காகச் சித்தரிக்கும் படம் ஒன்றை எல்லாரும் பார்த்திருப்பீர்கள் . தமிழைப் பற்றிய புரிதல் கொஞ்சம் கூட இல்லாத சித்தரித்தல் அது . இதில் பாரதி பாரதமாதாவை சினம் கொண்டவளாகப் பாடியதால் , ஏன் தமிழ்த்தாயும் அப்படி இருக்கக்கூடாது என்று நண்பர் ஒருவர் கேட்டிருந்தார் .  நம்முடைய மரபில் ஒவ்வொரு உருவகத்திற்கும் அதற்கான காரணம் உண்டு . பாரதமாதா சினம் கொண்டது , தான் அடிமைத்தளையில் சிக்கித்தவிக்கும் போது தம்முடைய புதல்வர்கள் அதிலிருந்து தன்னை விடுவிக்க முடியாத கோழைகளாக இருக்கின்றார்களே என்பதன் காரணமாக ( பாரதியின் பார்வையில் ). சாந்தமே உருவான அன்னை காளி உருக்கொண்டது தீயவற்றை அழிப்பதற்கு . சாதாரணமாக நாமே கோபத்தை அளவோடு பயன்படுத்த வேண்டும் . எடுத்ததெற்கெல்லாம் காரணமில்லாமல் கோபப்பட்டால் வீட்டில் உள்ளவர்களே ‘ ஒரு மாதிரி ’ பார்க்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள் . தமிழன்னைக்குக் கோபம் கொள்ள இப்போது எந்தக் காரணமும் இல்லை . அப்படியே கோபம் அடைந்தாலும் தலைவிரி கோலமாக வெள்ளை ஆடை உடுத்தெல்லாம் கோபமடையமாட்டாள் . அது தமிழ் மரபில் அமங