Skip to main content

The Thai Coronation and Thiruvempavai



Thailand is in a festive mood now. King Maha Vajiralongkorn will be officially crowned as the monarch on March 4th. His coronation name is going to be Rama X.  It must be noted that the present line of Thailand kings are from the Chakri Dynasty, founded by Rama I. The dynasty is ruling the country since 18th Century CE. 

Since historical times, Thailand had close relations with India and the country has cultural and religious links with Bharath. Hence it is no wonder that the coronation ceremony of Thai Kings is quite similar to the coronation ceremony of ancient Indian kings. Despite the fact that the monarchs are Buddhists, most of the coronation ceremony follows Vedic rituals.  The Homas proceeding the coronation date, the Abhisheka similar to the Rajyabhisheka ritual similar to that of Vedic times, reciting of Vedic Mantra are some of the examples of this. In the midst of all these, one notable feature is reciting of Thiruvempavai, part of the Thiruvasagam verses sung by Manickavachagar, during the crowning of the new king. What was the link between Thiruvempavai and Thailand ? Why it is being recited during the ceremony ?

One can easily infer that Thiruvempavai went to Thailand during the Chola era. During their South East Expeditions, Takoba in Thailand named as ‘Thalai Thakkolam’ in Rajendra’s Meikeerthi, was a strategic port from which the Chola army launched lightning attacks on the Sailendra Kingdom. Tamil merchants had many trading bases in Thailand. So it is easy to surmise that the Tamil Siva Brahmins could have also gone with them to perform Poojas in the temples constructed by the merchants and local kings. They have taken the Thiruvempavai along with them. 

The evidence for this can be inferred from the book ‘Tamrab Tao Shri Chulalak’ written by the queen Nang Noppamas of Sukhothai kingdom during 1348 CE. It is mentioned that during the first month of the year, ‘Triyempavai’  festival was celebrated in the family temple of the king. She also writes that ‘a swing’ festival took place during that time and people prayed Shiva and Narayana during that time. In 1461 CE, Royal notes of King Param Trilokanath of Ayutthaya city declares that the Triyempavai festival as the Royal festival  and elaborates the rituals by which the Brahmins enter the Palace with Flowers, Paddy etc during that festival. Like this, Thiruvembavai slowly got ‘customised’ with festivals like ‘Swing festival’ and became part of the Royal life. The current belief is that during the first month of the Thai year, post the new moon period, Shiva comes to earth for ten days and then Narayana (Narai) comes and stays here for five more days. Triyempavai is celebrated during this period. 

Like the tamil version, the Thai Triyempavai has 20 verses of which the first 11 are called as ‘Pothmurai yaai’ and the next 9 are called as ‘Pothmurai klang’.  The first 11 are sung before Shiva and the next 9 before Narayana. However, unlike the tamil way, in which the Thiruvempaavai is sung in a ‘Pan’ - raaga, the Thai triyempaavai is ‘recited’ as a Mantra. For example, the first verse ‘Aadhiyum Andhamum illaa arumperum Chodhiyai yaampaada Keteyum vaalthadangan’  is recited as ‘aadhiyumandhamumilla varunperunyo thipaiyampaa kadket dayumvaadkadan’. 

So what happens during the coronation ceremony. The King is bathed and after the initial rituals, the coronation is performed on a throne of gilded figwood known as ‘Bhadrapitha Throne’. The king will be seated in the throne. A Siva Brahamana then recite the first verse of the Triyempavai and then hand over the crown to the King. The King puts the crown on his head and the rest of the rituals follow. This is one of the continuation of the Tamil influence in Thailand and especially with the Kings of Thailand. 

When King Vajiralongkorn gets crowned in couple of days, we will witness again reciting of our beloved Manickavachakar’s Thiruvempavai in a far away land, a tradition which continues from 13th Century, a moment to be proud of our ancient kings who spread our great religion in far away lands.  

Reference :

1) Siamese State Ceremonies by Quaritch Wales H G
2) Dravidian influence in Thai culture by M E Manickavasagom PIllai

Comments

  1. Similarly there are many Brahminical ceremonies performed during the cornation. There is an official astrologer in the palace who decides the important ceremonial dates.

    ReplyDelete

Post a comment

Popular posts from this blog

சமணர் கழுவேற்றம் - நடந்தது என்ன

தமிழக சமய வரலாற்றில் ஒரு பெரும் பிரச்சனையாகப் பேசப்படும் நிகழ்வுகளில் ஒன்று மதுரையில் சமணர்களைக் கழுவேற்றிய சம்பவம்தான். எண்ணாயிரம் சமணர்களை பாண்டியன் நெடுமாறன் கழுவேற்றிவிட்டான் என்று சொல்லப்படுவதில் உண்மை இருக்கிறதா. இதன் பின்னணி என்ன என்று ஆராய்வோம்.

முதலில், இந்த நிகழ்வுக்கான எந்த ஒரு உறுதியான வரலாற்றுச் சான்றும் இல்லை என்பதை நினைவுறுத்திக்கொள்ளவேண்டும். இங்கே உறுதியான சான்று என்று நான் குறிப்பிடுவது கல்வெட்டுகள் அல்லது செப்பேடுகள் போன்ற சான்றுகள்.  நெடுமாற பாண்டியனின் காலத்திற்குப் பின்னால் கிடைத்த பாண்டியர்கள் கல்வெட்டுகளும் செப்பேடுகளும் இந்த நிகழ்ச்சி நடந்ததற்கான சான்று எதையும் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆகவே, இலக்கியச் சான்றுகளைக் கொண்டே இந்த நிகழ்வை நாம் ஆய்வுசெய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

இந்த இலக்கியச் சான்றுகளைப் பொருத்தவரை, அகச்சான்று என்பது மிக முக்கியமான ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. அதாவது, ஒரு சம்பவத்தில் நேரடியாகச் சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள் அதைப் பற்றிப் பதிவுசெய்வது அகச்சான்றாகும். இந்த நிகழ்வு தொடர்பாக நமக்குக் கிடைத்த அகச்சான்றுகள் என்னென்ன?

இதைப் பார்ப்பதற்கு முன்னால், அந்தக் காலகட்ட…

களப்பிரர் யார் - 1

'ரூம் போட்டு யோசிப்பாங்களோ' என்ற பிரபலமான தமிழ்திரைப்படக் காமெடி வசனம் யாருக்குப் பொருந்துகிறதோ இல்லையோ, வரலாறு என்ற பெயரில் இப்போதெல்லாம் இணையத்தில் எழுதிக்குவிப்போருக்குப் பொருந்தும். அதமபட்சம் சாண்டில்யன் நாவல்களில் வரும் அளவு கூட வரலாற்றுக் குறிப்புகள் இல்லாமல் எழுதப்பட்ட பல கட்டுரைகள் சர்வசாதாரணமாகக் கிடைக்கின்றன. அஜெண்டா வைத்துக்கொண்டு எழுதும்போது ஆய்வுகள் எதற்கு என்ற நோக்கில் எழுதப்படும் இவ்வகைக் கட்டுரைகளுக்கு எதிர்வினை எழுத வேண்டுமா என்று யோசித்தாலும், இதுவே வரலாறு என்று நிலைநிறுத்தப்படும் அபாயம் இருப்பதால், அப்படி எழுதப்பட்ட களப்பிரரைப் பற்றிய கட்டுரைக்கு ஒரு பதில்.



களப்பிரர் காலத்தைப் பற்றிய சரியான தகவலோடு தொடங்கும் (பொயு 2 - 5ம் நூற்றாண்டு) இக்கட்டுரை இரண்டாவது பத்தியில் சறுக்கிவிடுகிறது. தொல்காப்பியம், திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை எல்லாம் பொயு 1ம் நூற்றாண்டிலிருந்து படைக்கப்பட்டதாகச் சொல்கிறது.  பொயுமு 10ம் நூற்றாண்டிலேயே இயற்றப்பட்டதாக சிலரால் குறிப்பிடப்படும் தொல்காப்பியத்தின் காலத்தை, பொயுமு 1ம் நூற்றாண்டிற்குப் பின்னால் கொண்டு செல்லமுடியாது என்பதே மாம…

க்ஷத்திரியப் பிராம்மணர்கள்

நீண்ட நாட்களாக எழுத வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்த கட்டுரை. நண்பர் @oorkkaaran  அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். அவரிடம் தாமதத்திற்கு மன்னிப்பும் எழுதத்தூண்டியதற்கு நன்றியும்


பண்டைய பாரதத்தின் சமூகம் தொழில் அடிப்படையில் நான்கு வர்ணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்தப் பிரிவுகள் அவ்வளவு கறாராக ஆரம்பத்தில் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்பதைக் காண்கிறோம். புராண இதிகாச காலங்களை எடுத்துக்கொண்டால் போர்த்தொழில் புரியும் க்ஷத்திரியரான கௌசிகர் வேதங்களைப் படித்து இராஜரிஷியாகவும் பின்னர் பிரம்மரிஷி விஸ்வாமித்திரராகவும் ஆகிவிட்டார். வேடனான வால்மீகி ரிஷியாகப் போற்றப்படுகிறார். அதேபோல் பிராமணரான பரசுராமர், போர்வேடம் பூண்டு க்ஷத்திரியர்களுடன் போர் புரிந்ததைப் பார்க்கிறோம். இப்படிப் பல உதாரணங்கள். இந்த வகையில் பிராமணராகப் பிறந்தாலும் போர்த்தொழில் புரிந்தவர்களை க்ஷத்திரியப் பிராமணர்கள் என்று குறிக்கும் வழக்கம் வந்தது. 
மகாபாரதத்தில் வரும் துரோணரும், கிருபரும், துரோணரின் மகனான அஸ்வத்தாமனும் குருக்ஷேத்திரப் போரில் பெரும் பங்கு வகித்தார்கள். பரசுராமர் பீஷ்மருக்கும் கர்ணனுக்கும் போர்க்கலையைக் கற்றுத்…